cumaa

Posted by admin

April 4, 2008

onun adını anma dedi.
bunu tekrarlayacak mısın.
bu soru mu

dediklerinde haklı olabilirdi. elimde kalan son parçayıda tabaga bıraktım. birden bire olmuştu her şey. ona bekle demeliydim. O çekip gittiginde sesim yükselmeliydi. hiç bir şey olmadı. her şey devam etti. O bunu bilmeden hayatına devam etti. Ben kaldıgım yerden devam ettim.

ordan kalkıp yeni masamın başına geçtim bugün karar vermiştim ve devamlı yazacaktım. bu bir görevdi ve aylardır bekleyen tohumları artık toprağa saçacaktım. bir başlangıç için beklemeye karar verdim. kimse bu başlangıçın nasıl olacagını tahmin edemezdi. kimse benden bi haberdi. elbette sessizliğimi bozmanın yollarını arıyordum. bir ara havaların sogumasını bekledim. bu bana hiç bir şey katmadı. tekrar sessizlige gömüldim. içimden bir parça sanki basıp gitmişti. yaz geldi. sıcaklar tepemde birikince zamanın kıyısında olduğumu anladım. gene bir şeyler çıkmamıştı. yoksa bu durum tam bir kendini tekrarlayan bir hal mi almıştı.

yeni bir kitap aldım. devamın getiremeden kenara fırlatıp yenisini aldım. hiç bir kitap elimde bitmiyordu. bu tekrar tekrar canımı sıktı. ileriye bakıp bekledim bir mevsim daha geçti. ne yapıcagımı bilemeden havaların erken kararmasını seyrettim. işte dedim ve masaya tekrar oturdum. sabaha kadar kalkamadıgım masadan 2 satır bile çıkmamıştı. hvalar tekrar sogudu. içimi ısıtacak diye yazılar karaladım ama bileklerim ağrıdı.

burda son vermeliydim.

yazı