2

Posted by admin

November 28, 2007

Aile evde oturmakta. Kimse olacaklardan haberdar değil. Haberdar olsalar zaten tüm bu olanlar olmayacak. Olanların arkasında olaylar var sanırım. Bakalım. İlk adam ayağa kalkıp geriliyor. Ve devamını getirmek için kadını yanına çağırıyor.
2 çocuklu ailede işler karışık. Düzensiz bir seks yaşamı 2 yetişkin insanı da etkilemekte. Bunu böyle düşünmemek için güzel bir kılıf bulmuşlar.

Çocuklar her şeyimiz. Hayatımız.

Adam eski günleri hatırlarken ilk bebeginin dogumu ile tüm kirli giysilerinden nasıl arındığını hatırlıyor. Eliyle tutamadıgı binlerce formatı jpegi avi yi nasıl bir anda düşünmeden çöp kutusuna salladığını anımsıyor.
Artık hepsinin gerisinde kalmış çocukları için varolan bir birey o.
O da bunun bilincinde ve bu duruma sinirleniyor. Sanki yapacak başka bir şey varmış gibi kalınlaşan vücuduna bakıyor.
Bir yansıma ile her şeyin tekrar eski günlere dönecegini sanması gibi bir yalanın peşinden sürükleniyor.
Karısını kollarına aldığında kendinden geçip yatağa uzanıyor. Biran önce odasına kitaplarının arkasına sıgınmak istiyor.
Kadın ellerini gögsünde dolaştırıp söyleniyor, ne var ya da neyin var.
Soru o kadar anlamsızlaşıyor ki o da sanki bunun bilincindeymiş gibi hiç diyor sade bir hiç agızından boşalıyor. Ama hayatla tatmin olamamış bir bedene sahip olduğunu hatırlıyor.
Hep hayaller kurup gerçeklerden uzaklaşan adama ben, pencerenin karşısından acıyorum. Kendimi ona benzetmek istemesemde her gün kurdugum hayallerin gerisinde kalıyorum. Acıma duygum zavallı bir hal alsa da göz yaşlarımı silip tekrar oldugum yöne doğru olmayan tarafa yöneliyorum.
Doktor bana şunları söylüyor.
Tipik bir durum. Diğerlerinden hiç bir farkı yok. Yüzyılın görünen en sevimsiz hastalıgı bu. Ağzında geveledigi dikkat sorunu, konsantre durumu.
Her iş ellerimde kalıyor. Devamını getiremiyorum. Bunun bilinci ile oturuyorum adamın karşısına o da bana yüzyıl diyor hastasın sen diye bir kaç ilaç yazıyor. Herkes deki dikkat sorununu teknoloji ve çabuk tüketime bağlarken artık tüm terimlerin isteklerin de değiştigini söylüyor.
O zaman bende değiştim ve bu kabuğun içindeyim.

Tekrar adamın tarafına dönersek karısıyla yatakta uzanan adam kafasında kitabını bitirmeye çalışıyor. Ama bittiğinde ne olacağı konusunda hiç bir fikri yok. Bu da içine dert olup onu yanındakilerden uzaklaştırıyor.

Dışarı çıkıp nefes almak için 2 çay söylüyorum. Yanımda oturan 3 adam ölümden bahsediyor. Ellerinde topragın mayası kalmış gibi ölümün nasıl bir canı aldıgını son yolculugunda neler yaptıklarını paylaşıyorlar.

İzinsizce onları dinlerken biri diyor ki. Yıkamak gerekti sadece aileden bir kadın vardı. O yıkadı diyor. Diğerleri temkinli. Bir şekilde olmaz öyle şey derken derslerine iyi çalışmış ögrenci gibi çaylarını yudumluyorlar.

Muhabbet bir yerde tıkanınca birbirlerinden sıkılıp etrafa bakınıyorlar. Bende gelen demli çayı yudumluyorum.

Baktıkları gibi görenler olabilir. Fakat bu sadece bir yanılma sanırım. Devamını getiremedigim durumda adam bana her gün yazmalısın diyor. İşte böyle açılırsın.
Yıllardır durdugum kabahatmiş gibi yazdıklarımı okuyorum. Anlamadan bunların ne faydası olacakmış gibi hepsini zihnimde tutyorum.

Başlangıç yapmam gerekti hemen deniz kıyısına uzandım. Hava serin ama hoş olmalıydı. Bende buna uygun bir gitsi giyindim. Dediklerini yapacak mıydım bunu bilmek için sahildeydim. Ellerini bana uzatan ufak çocuga baka kaldım. Ellerini ağzına götürürken hiç bir şeye yaramadığımı düşündüm.
Cümlenin gerisinde kendimden tiksinmeliydim. Belki intahar edecek kadar ileri gidebilirdim ama bu karakter yazılan gibi değil hayal edilen gibi hazırlanmıştı.
Çocuk ellerini ağzına soktu sanli şeker çıkaracakmış gibi geldi bana biraz daha ileride olta sallayan adamlar vardı. Arabalarını kenara çekip akşam için hazırlık yapıyorlardı. Benim daha da yürümem gerekti. Ellerimi cebime sokup hakekete başladım.
Ne kadar daha böyle uzaklaşacağımı bilemedim.
Agzım kurudu bir yalan bulurum nasıl olsa diyerek neden burada olduğumu düşündüm. Devamını getirebilcek miydim bilmiyorum ama hafif yorulum, yarı can sıkıntısı ile birleşen bedenim artık yanlızdı.

yazı